Contents Παιδικό Ταξίδι «Χριστούγεννα S.O.S.» Βάλε στην γκαρνταρόμπα σου το σοκολατί τζάκετ – 5 Τρόποι για να το συνδυάσεις Το Theaterhaus Jena της Γερμανίας έρχεται στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν Δείτε ακόμα Σήμερα, σε δύσκολες μέρες και ταραγμένους καιρούς — όπως κι εκείνοι μέσα στους οποίους γεννήθηκε το έργο — η ελαφριά και γελοία καθημερινότητα της αστικής τάξης εκτίθεται μπροστά theazor.gr μας, αποκαλύπτοντας τις εμμονές, τις αυταπάτες, τις νευρώσεις και τις μικρότητες της εξουσίας. Αυτά ακριβώς τα στοιχεία μπορεί να αναδεικνύει σήμερα η όπερα του Ντονιτσέττι, θίγοντας, ίσως έμμεσα αλλά πάντως με οξυδέρκεια, ζητήματα κοινωνικής κινητικότητας, οικονομικής εξάρτησης, ακόμα και τη θέση της γυναίκας — ένα θέμα που άλλωστε, ως κοινωνία, ακόμη δεν έχουμε λύσει. Χάρη στις δεξιοτεχνικές απαιτήσεις της μουσικής, τις αξεπέραστες μελωδίες, τη χιουμοριστική πλοκή και τη ζωντάνια των χαρακτήρων, ο Ντον Πασκουάλε διεκδικεί ισάξια μια θέση ανάμεσα στον Κουρέα της Σεβίλλης του Τζοακίνο Ροσσίνι και τον Φάλσταφ του Τζουζέππε Βέρντι. Οι πιο ενδιαφέρουσες προτάσεις ψυχαγωγίας, πολιτισμού και διασκέδασης στην πόλη. Συνέβη στον γιο μου όταν ήταν είκοσι χρόνων. Δεν έχει smartphone, δεν έχει email, παίρνει τηλέφωνο αντί να στέλνει… Εκστασιασμένοι, ότι είναι μάρτυρες ενός νέου μανιφέστου, ή ακόμα και ενός καινούργιου ριζοσπαστικού κινήματος, πιστεύουν ότι η εργασία του καθηγητή τους μπορεί να προκαλέσει κοινωνική και οικονομική ανατροπή. Για το σκοπό αυτό έχει λάβει τα απαραίτητα μέτρα τεχνικής ασφαλείας και οργάνωσης επεξεργασίας των προσωπικών δεδομένων των χρηστών. Πώς ορίζει ο Θέμης Μουμουλίδης τον ρόλο της βιοπολιτικής στο έργο και πώς αυτό συνδέεται με το σήμερα; Η συγκατάθεση για τις εν λόγω τεχνολογίες θα μας επιτρέψει να επεξεργαστούμε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, όπως συμπεριφορά περιήγησης ή μοναδικά αναγνωριστικά σε αυτόν τον ιστότοπο. Το έργο, που γνώρισε παγκόσμια επιτυχία μέσα από τον κινηματογράφο, μεταφέρεται στη σκηνή σε σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Ασπιώτη, ο οποίος υπογράφει και τη δραματουργική εξεργασία μαζί με την Αλεξάνδρα Αϊδίνη, με έναν θίασο εκλεκτών ηθοποιών να «ζωντανεύει» μια βαθιά ανθρώπινη και συγκινητική ιστορία. Το έργο, με αφορμή μια φαινομενικά απλή επίσκεψη ενός νεαρού ζευγαριού σε ένα ώριμο παντρεμένο ζευγάρι, εξελίσσεται σε μια νύχτα αποκαλύψεων, έντονων συγκρούσεων και συναισθηματικής απογύμνωσης, σε μια ιστορία που ισορροπεί ανάμεσα στο τραγικό και το ειρωνικά αστείο. Μια παράσταση-κραυγή για τον κατακερματισμένο άνθρωπο του σήμερα,“η κουζίνα”, είναι μια διασκεδαστικά τρομακτική, πολιτική αλληγορία για το πώς η πίεση για παραγωγικότητα αποκτηνώνει την ίδια τη ζωή. Παλεύει να διατηρήσει την αξιοπρέπειά του, να καλλιεργήσει την ελπίδα, και να εμπνεύσει όσους έχουν ξεχάσει τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος. Ο Δημήτρης Παπανικολάου υποδύεται τον Ρεντ, έναν κρατούμενο που έχει μάθει να επιβιώνει εντός των τειχών και βρίσκει στον Άντι έναν απρόσμενο καθρέφτη αξιοπρέπειας και δύναμης. Για τον άνθρωπο που, ακόμα κι όταν όλα μοιάζουν χαμένα, επιμένει να βλέπει φως στο σκοτάδι. Το #MeToo έχει φέρει δυναμικά στον δημόσιο διάλογο ζητήματα δικαιωμάτων, συμπερίληψης, ορατότητας, ισότητας και φεμινισμού. Μια προσπάθεια αναβίωσης έγινε από τον Γενάρη μέχρι τον Νοέμβριο του 1997, οπότε εντάχθηκε στο ελληνικό πρόγραμμα και μετονομάστηκε σε “Θέατρο στην ΕΤ1”, ουσιαστικά όμως μετέδιδε μαγνητοσκοπήσεις παραστάσεων μέσα από θεατρικές σκηνές. Για κάποιο διάστημα “πάγωσε”, δεν γινόταν τίποτα και παίζονταν επαναλήψεις και μαγνητοσκοπήσεις παραστάσεων. Εγώ είχα την επιθυμία να τους δω να ξαναπαίζουν μαζί στο ίδιο έργο και το κατάφερα στην τριλογία “Μάριος, Φανή, Καίσαρ” του Μαρσέλ Πανιόλ. Η Μαίρη Αρώνη ήταν μία από τις σπουδαίες πρωταγωνίστριες που συμμετείχαν. Ιδιαίτερη ανταπόκριση είχε η εκπομπή στον κόσμο της επαρχίας, που δεν είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει θέατρο, όπως στα αστικά κέντρα. Παιδικό Ταξίδι «Χριστούγεννα S.O.S.» Νομίζω ότι δεν υπάρχει σύγκρουση, είναι τόσο απόλυτος στις απόψεις του σε όλο το έργο και όταν φτάνει το τέλος είναι πιο μικρός κι από τον άνθρωπο πιο μικρός κι από το τίποτα. Ο Κρέων στην παράσταση περιγράφεται ως προάγγελος της σύγχρονης βιοπολιτικής εξουσίας… Ο Μελέτης Ηλίας σημειώνει πως “ο Κρέων όπως και οι περισσότεροι ρόλοι στο αρχαίο δράμα δεν μπορούν να συγκριθούν με τους ήρωες του σύγχρονου δραματολογίου. Είναι και οι δυο τεραστίου μεγέθους ηρωες, απόλυτοι και οι δύο και η σύγκρουση τους είναι τεράστια. Βάλε στην γκαρνταρόμπα σου το σοκολατί τζάκετ – 5 Τρόποι για να το συνδυάσεις Η συνεχής αναφορά στο όνομα της Βιρτζίνια Γουλφ εντείνει τη διάσταση του έργου, παραπέμποντας στην έννοια του προσωπικού και συλλογικού παραλογισμού, αλλά και της κατασκευής ταυτοτήτων σε έναν κόσμο γεμάτο ψευδαισθήσεις. Η κατ’ επανάληψη ανάδυση των ιστορικών γεγονότων επίμονα προκαλεί τους ήρωες να θυμηθούν, να επανασυνδέσουν δεσμούς, να οραματιστούν έναν καινούργιο κόσμο, μια καινούργια εναλλακτική, και να αντιδράσουν ώστε να δημιουργήσουν ένα μέλλον πιο φωτεινό, πιο ελπιδοφόρο από το παρόν που ζουν οι ήρωες του έργου αλλά και όλοι μας, ένα μέλλον που περιλαμβάνει τα ουσιώδη χαρακτηριστικά, της Ελευθερίας, της Αυτονομίας, της Αυτογνωσίας και της Εξέγερσης». Προσθέτω ακόμη ότι η γραφή της Σωτηροπούλου, πυκνά αλληγορική και ψηφιακή στο ξεκίνημά της, όσο εξελίσσεται η πλοκή γίνεται όλο και περισσότερο διαφανής, αναλογική, για να καταλήξει στους αντίποδες, λέγοντας τα πράγματα κυριολεκτικά και με το όνομά τους. Χωρίς την εργασία της εβδομάδος μπορείτε να προγραμματίσετε μια εξαιρετική θεατρική εξόρμηση! ‘’Δεν έχει σημασία ποιο κατώφλι θα περάσεις. Το «Blue Train» που ζωγράφισε ο κεντρικός ήρωας του Γεράσιμου Ευαγγελάτου στα νιάτα του έχει τώρα μετατραπεί σε ένα βουνό από παλιοσίδερα. Ανήκοντας σε άλλες τάξεις, άλλες κουλτούρες, θα γνωρίσουν τη φιλία, την αγάπη και θα σταθούν μαζί απέναντι σ’ έναν κόσμο αδικίας και καταπίεσης. Η παράσταση ρίχνει μια τρυφερή ματιά στη σχέση του Εντουάρ με την Έλενα, μαζί με την οποία θα ξεκινήσει την πορεία της μεταμόρφωσης που θα τον οδηγήσει στη μεγάλη απόδραση. Με τη φράση του Groucho Marx «Οι άντρες είναι γυναίκες που δεν τα κατάφεραν» στο επίκεντρο, οι Γιώργος Κατσής, Πάνος Παπαδόπουλος και Κωνσταντίνος Πλεμμένος υποδύονται τρεις κωμικοτραγικούς χαρακτήρες, παγιδευμένους σε έναν εξωφρενικό, παραισθησιογόνο εφιάλτη. Ο πόθος της απεριόριστης γνώσης και των επίγειων απολαύσεων που οδηγεί τον Φάουστ να κάνει μια συμφωνία με τον Μεφιστοφελή, στον οποίο θα πουλήσει την ψυχή του, φέρνει σε πρώτο πλάνο τη σφοδρή σύγκρουση ανάμεσα στο σώμα και το πνεύμα, το βίωμα και τη γνώση, το απολλώνιο και το διονυσιακό, και την αγωνιώδη προσπάθεια του ανθρώπου να βρει το νόημα της ύπαρξης και τη λύτρωση.Βρείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση «Φάουστ» εδώ. Η σκέψη

Contents Παιδικό Ταξίδι «Χριστούγεννα S.O.S.» Βάλε στην γκαρνταρόμπα σου το σοκολατί τζάκετ – 5 Τρόποι για να το συνδυάσεις Το Theaterhaus Jena της Γερμανίας έρχεται στο Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν Δείτε ακόμα Σήμερα, σε δύσκολες μέρες και ταραγμένους καιρούς — όπως κι εκείνοι μέσα στους οποίους γεννήθηκε το έργο — η ελαφριά και γελοία καθημερινότητα της αστικής τάξης εκτίθεται μπροστά theazor.gr μας, αποκαλύπτοντας τις εμμονές, τις αυταπάτες, τις νευρώσεις και τις μικρότητες της εξουσίας. Αυτά ακριβώς τα στοιχεία μπορεί να αναδεικνύει σήμερα η όπερα του Ντονιτσέττι, θίγοντας, ίσως έμμεσα αλλά πάντως με οξυδέρκεια, ζητήματα κοινωνικής κινητικότητας, οικονομικής εξάρτησης, ακόμα και τη θέση της γυναίκας — ένα θέμα που άλλωστε, ως κοινωνία, ακόμη δεν έχουμε λύσει. Χάρη στις δεξιοτεχνικές απαιτήσεις της μουσικής, τις αξεπέραστες μελωδίες, τη χιουμοριστική πλοκή και τη ζωντάνια των χαρακτήρων, ο Ντον Πασκουάλε διεκδικεί ισάξια μια θέση ανάμεσα στον Κουρέα της Σεβίλλης του Τζοακίνο Ροσσίνι και τον Φάλσταφ του Τζουζέππε Βέρντι. Οι πιο ενδιαφέρουσες προτάσεις ψυχαγωγίας, πολιτισμού και διασκέδασης στην πόλη. Συνέβη στον γιο μου όταν ήταν είκοσι χρόνων. Δεν έχει smartphone, δεν έχει email, παίρνει τηλέφωνο αντί να στέλνει… Εκστασιασμένοι, ότι είναι μάρτυρες ενός νέου μανιφέστου, ή ακόμα και ενός καινούργιου ριζοσπαστικού κινήματος, πιστεύουν ότι η εργασία του καθηγητή τους μπορεί να προκαλέσει κοινωνική και οικονομική ανατροπή. Για το σκοπό αυτό έχει λάβει τα απαραίτητα μέτρα τεχνικής ασφαλείας και οργάνωσης επεξεργασίας των προσωπικών δεδομένων των χρηστών. Πώς ορίζει ο Θέμης Μουμουλίδης τον ρόλο της βιοπολιτικής στο έργο και πώς αυτό συνδέεται με το σήμερα; Η συγκατάθεση για τις εν λόγω τεχνολογίες θα μας επιτρέψει να επεξεργαστούμε δεδομένα προσωπικού χαρακτήρα, όπως συμπεριφορά περιήγησης ή μοναδικά αναγνωριστικά σε αυτόν τον ιστότοπο. Το έργο, που γνώρισε παγκόσμια επιτυχία μέσα από τον κινηματογράφο, μεταφέρεται στη σκηνή σε σκηνοθεσία του Κωνσταντίνου Ασπιώτη, ο οποίος υπογράφει και τη δραματουργική εξεργασία μαζί με την Αλεξάνδρα Αϊδίνη, με έναν θίασο εκλεκτών ηθοποιών να «ζωντανεύει» μια βαθιά ανθρώπινη και συγκινητική ιστορία. Το έργο, με αφορμή μια φαινομενικά απλή επίσκεψη ενός νεαρού ζευγαριού σε ένα ώριμο παντρεμένο ζευγάρι, εξελίσσεται σε μια νύχτα αποκαλύψεων, έντονων συγκρούσεων και συναισθηματικής απογύμνωσης, σε μια ιστορία που ισορροπεί ανάμεσα στο τραγικό και το ειρωνικά αστείο. Μια παράσταση-κραυγή για τον κατακερματισμένο άνθρωπο του σήμερα,“η κουζίνα”, είναι μια διασκεδαστικά τρομακτική, πολιτική αλληγορία για το πώς η πίεση για παραγωγικότητα αποκτηνώνει την ίδια τη ζωή. Παλεύει να διατηρήσει την αξιοπρέπειά του, να καλλιεργήσει την ελπίδα, και να εμπνεύσει όσους έχουν ξεχάσει τι σημαίνει να είσαι άνθρωπος. Ο Δημήτρης Παπανικολάου υποδύεται τον Ρεντ, έναν κρατούμενο που έχει μάθει να επιβιώνει εντός των τειχών και βρίσκει στον Άντι έναν απρόσμενο καθρέφτη αξιοπρέπειας και δύναμης. Για τον άνθρωπο που, ακόμα κι όταν όλα μοιάζουν χαμένα, επιμένει να βλέπει φως στο σκοτάδι. Το #MeToo έχει φέρει δυναμικά στον δημόσιο διάλογο ζητήματα δικαιωμάτων, συμπερίληψης, ορατότητας, ισότητας και φεμινισμού. Μια προσπάθεια αναβίωσης έγινε από τον Γενάρη μέχρι τον Νοέμβριο του 1997, οπότε εντάχθηκε στο ελληνικό πρόγραμμα και μετονομάστηκε σε “Θέατρο στην ΕΤ1”, ουσιαστικά όμως μετέδιδε μαγνητοσκοπήσεις παραστάσεων μέσα από θεατρικές σκηνές. Για κάποιο διάστημα “πάγωσε”, δεν γινόταν τίποτα και παίζονταν επαναλήψεις και μαγνητοσκοπήσεις παραστάσεων. Εγώ είχα την επιθυμία να τους δω να ξαναπαίζουν μαζί στο ίδιο έργο και το κατάφερα στην τριλογία “Μάριος, Φανή, Καίσαρ” του Μαρσέλ Πανιόλ. Η Μαίρη Αρώνη ήταν μία από τις σπουδαίες πρωταγωνίστριες που συμμετείχαν. Ιδιαίτερη ανταπόκριση είχε η εκπομπή στον κόσμο της επαρχίας, που δεν είχε την ευκαιρία να παρακολουθήσει θέατρο, όπως στα αστικά κέντρα. Παιδικό Ταξίδι «Χριστούγεννα S.O.S.» Νομίζω ότι δεν υπάρχει σύγκρουση, είναι τόσο απόλυτος στις απόψεις του σε όλο το έργο και όταν φτάνει το τέλος είναι πιο μικρός κι από τον άνθρωπο πιο μικρός κι από το τίποτα. Ο Κρέων στην παράσταση περιγράφεται ως προάγγελος της σύγχρονης βιοπολιτικής εξουσίας… Ο Μελέτης Ηλίας σημειώνει πως “ο Κρέων όπως και οι περισσότεροι ρόλοι στο αρχαίο δράμα δεν μπορούν να συγκριθούν με τους ήρωες του σύγχρονου δραματολογίου. Είναι και οι δυο τεραστίου μεγέθους ηρωες, απόλυτοι και οι δύο και η σύγκρουση τους είναι τεράστια. Βάλε στην γκαρνταρόμπα σου το σοκολατί τζάκετ – 5 Τρόποι για να το συνδυάσεις Η συνεχής αναφορά στο όνομα της Βιρτζίνια Γουλφ εντείνει τη διάσταση του έργου, παραπέμποντας στην έννοια του προσωπικού και συλλογικού παραλογισμού, αλλά και της κατασκευής ταυτοτήτων σε έναν κόσμο γεμάτο ψευδαισθήσεις. Η κατ’ επανάληψη ανάδυση των ιστορικών γεγονότων επίμονα προκαλεί τους ήρωες να θυμηθούν, να επανασυνδέσουν δεσμούς, να οραματιστούν έναν καινούργιο κόσμο, μια καινούργια εναλλακτική, και να αντιδράσουν ώστε να δημιουργήσουν ένα μέλλον πιο φωτεινό, πιο ελπιδοφόρο από το παρόν που ζουν οι ήρωες του έργου αλλά και όλοι μας, ένα μέλλον που περιλαμβάνει τα ουσιώδη χαρακτηριστικά, της Ελευθερίας, της Αυτονομίας, της Αυτογνωσίας και της Εξέγερσης». Προσθέτω ακόμη ότι η γραφή της Σωτηροπούλου, πυκνά αλληγορική και ψηφιακή στο ξεκίνημά της, όσο εξελίσσεται η πλοκή γίνεται όλο και περισσότερο διαφανής, αναλογική, για να καταλήξει στους αντίποδες, λέγοντας τα πράγματα κυριολεκτικά και με το όνομά τους. Χωρίς την εργασία της εβδομάδος μπορείτε να προγραμματίσετε μια εξαιρετική θεατρική εξόρμηση! ‘’Δεν έχει σημασία ποιο κατώφλι θα περάσεις. Το «Blue Train» που ζωγράφισε ο κεντρικός ήρωας του Γεράσιμου Ευαγγελάτου στα νιάτα του έχει τώρα μετατραπεί σε ένα βουνό από παλιοσίδερα. Ανήκοντας σε άλλες τάξεις, άλλες κουλτούρες, θα γνωρίσουν τη φιλία, την αγάπη και θα σταθούν μαζί απέναντι σ’ έναν κόσμο αδικίας και καταπίεσης. Η παράσταση ρίχνει μια τρυφερή ματιά στη σχέση του Εντουάρ με την Έλενα, μαζί με την οποία θα ξεκινήσει την πορεία της μεταμόρφωσης που θα τον οδηγήσει στη μεγάλη απόδραση. Με τη φράση του Groucho Marx «Οι άντρες είναι γυναίκες που δεν τα κατάφεραν» στο επίκεντρο, οι Γιώργος Κατσής, Πάνος Παπαδόπουλος και Κωνσταντίνος Πλεμμένος υποδύονται τρεις κωμικοτραγικούς χαρακτήρες, παγιδευμένους σε έναν εξωφρενικό, παραισθησιογόνο εφιάλτη. Ο πόθος της απεριόριστης γνώσης και των επίγειων απολαύσεων που οδηγεί τον Φάουστ να κάνει μια συμφωνία με τον Μεφιστοφελή, στον οποίο θα πουλήσει την ψυχή του, φέρνει σε πρώτο πλάνο τη σφοδρή σύγκρουση ανάμεσα στο σώμα και το πνεύμα, το βίωμα και τη γνώση, το απολλώνιο και το διονυσιακό, και την αγωνιώδη προσπάθεια του ανθρώπου να βρει το νόημα της ύπαρξης και τη λύτρωση.Βρείτε περισσότερες πληροφορίες για την παράσταση «Φάουστ» εδώ. Η σκέψη